U moru muzičkih fuzija i crossovera Bloc Party se nameće svojom muzičkom jednostavnošću. Svaki instrument, svaka reč, svaka nota, svaka pesma, ima svoju težinu, predstavljajući svojevrsan povratak u prošlost odajući počast muzičkoj istoriji od punka pa sve do madchestera.
Uvlačeći u svoj repertoar veličine kao sto su David Bowie, The Smiths, The Cure, The Clash, Sex Pistols, Sonic Youth, Pixies, pritom ne plašeći se da poklone pažnju pomalo ekscentričnijim muzičkim pojavama kao sto su Baby Mammot , mum, µ-Ziq, praveći spoj gitarske muzike inspirisanom electronicom (“Idioteque“ Radiohead–a), praveći više nego respektabilnu konkurenciju bendovima kao sto su Coldplay i Franz Ferdinad.
Apstraktni tekstovi posvećeni emocijama i propuštenim šansama kao onome što nas čini nama samima ("Like Eating Glass"), pa sve do politički angažovanih tema ("Price of Gas"), očigledno otvaraju put novoj generaciji umetnika koji odbijaju da se zadovolje muzičkim stereotipima već traže smisao za postojanje svojih numera, distancirajući se od ostatka popularne kulture.
Žanrovski Bloc Party priredjuju malo putovanje, kako kroz prošlost (numere poput "Helicopter", “Luno“ imaju neodoljivu bubanj i bas liniju sežući u punk, nudeći onaj već pomalo zaboravljen osećaj pobune i nezadovoljstva na jako grub i glasan način ), tako i budućnost muzike ("So Here We Are" i “Compliments” uspevaju da instrumente spoje u kišu melanholičnih muzičkih osećaja, sa elektronskim prizvukom za koji sva prava drže isključivo islandjani, pokazujući da čak i kada su ovako meki, zvuče izuzetno snašno i sigurno, i predstavljaju najsvetlije trenutke albuma).
Uopšte čini se da je ceo album potraga za savršenom pop pesmom ne plašeći se da se kroz tekstove pošalje poruka koja ostaje van vremena i prostora nalazeći svoje opravdanje u nama samima bez potrebe zasecerivanja sadržaja "We promised the world we'd tame it/What were we hoping for?" ("Pioneers").
Bloc Party je uzeo na sebe zadatak da promeni ne samo muziku, već i svet, upuštajući se u mladalačku ludoriju pokazivanja srednjeg prsta svima kojima to smeta.
A “Silent Alarm“ je prokleto dobar način da se započne borba!
Ovo delo je licencirano pod uslovima Creative Commons Autorstvo 3.0 Srbija 
U 