Animirani 3D film, Besmrtna, Enki Bilala, rađen po stripu ovog umetnika, otvorio je Festival francuskog filma 2005. Moglo bi se reći da ovaj film unosi nove tendencije u evropski film, naročito u francuski, koji je poznat po trilerima i dramama novog talasa, a već devedesetih skreće sa ovog pravca (komedije dobijaju na značaju), da bi u novom milenijumu postala popularna naučna fantastika.
Radnja je smeštena 2095. u New Yorku, gde žive mutnati, vanzemaljci, a ređe ljudi. Kroz scenografiju i likove, uneseni su elementi antičkih kultura, koji su, doduše, potisnuti novim, virtuenim stvarima, pa se može reći da film gubi na originalnosti. Veliki uticaj fantastičnih elemenata svetova prošlosti i budućnosti može se primetiti kroz sliku leteće piramide, antropomorfizovanih egipatskih bogova, sfingi itd, kao i vodećih motiva preuzetih iz filmova: Peti element, Brazil, Zvezdana kapija.
Priča se bazira na reinterpretaciji mita o silasku boga na zemlju i ponovnom sklapanju saveza između boga i čoveka. Kao osnovna građa poslužila je skoro cela blisko-istočna mitologija, prenesena kasniju u bibliju, koja je ovde pomalo nezgrapno isprepletena i prilagođena budućem vremenu. Ipak, novina u toj distopijskoj slici sveta i u pomenutim mitovima je motiv ljubavi, koji se ovde javlja u vidu spasenja. Ljubav, u okviru filmske priče, predstavljena je kao odnos muškarca i žene, a može biti i prenesena na viši nivo (kroz postojanje boga u telu muškarca) kao ljubav čoveka i boga, čime se između njih uspostavlja novi savez. Dakle, u priči koja je potpuno nerealna (pa je izražena i distanca prema filmu, čemu doprinosi i činjenica da ljudi skoro uopšte nema) ljubav je jedina stvar koja opstaje i koja isijava kao najpozitivnija. Motiv erotske ljubavi kao spasenja poznata je u umetnosti još od davnina, međutim ova nadrealna priča i retki živi likovi koji plaču čine da ovako shvaćena ljubav i ima smisla.
Ovo delo je licencirano pod uslovima Creative Commons Autorstvo 3.0 Srbija 
