The Youth Days of Szeged je osnovan 1968. godine i u vreme osnivanja bio je jedini omladinski festival u Mađarskoj. Posle političkih promena u Mađarskoj, usled ne zainteresovanosti sponzora, ali i političkih struktura da podrže festival, nastaje pauza u njegovom organiziranju. 2003. godine gradonačelnik Segedina odlučuje da ponovo pokrene festival poverivši zadatak organizacije maloj grupi mladih entuzijasta.
Festival postiže uspjeh i skreće pažnju sponzora što im je omogućilo da od ove godine festival postane internacionalnog karaktera i dovedu internacionalne izvođače. Niska cena karte (od 4 do 16 eura), The Cure, Alphaville, i neki od najpopularnijih Mađarskih bendova današnjice obezbedili su upeh ovogodišnjeg festivala. Uz to i cena kompleta ulaznica, koji omogućuje besplatno kamp mesto, iznosi 35 eura.
Nekoliko bina smešteno je na par lokacija i tu možete čuti najrazličitiu muziku, od mađarskog popa, svih vrsta cover bendova do latino ritmova. Organozaciono Mađari su vladali zadatkom, te nismo imali ni najmanjih neprijatnosti niti zamerki.
Pažnja je usmerena na main stage. U 18h počinje program glavne bine koja nosi naziv BORSODI po generalnom sponzoru gde je nastupio mađarski bend Jeffo'a Dream koji su mešavina The Cranberies, Skunk Annansie, The Cure, sviraju svoje stvari i zvuče prilično dobro. Čast da zagreju publiku pre nastupa The Cure pripala je bendu Anima Sound System. Radi se o crossover varijanti benda koji spaja uticaje svega i svačega, od Massive Attack, Asian Dub Foundation, The Prodigy, do etno tradicije. Šestočlani sastav, predvođen harizmatičnim MC-ijem sa frizirom na kojoj bi mu pozavidio i sam Jimi Hendrix, suvereno je vladao binom, pokazao zavidno muzičko umeće, koristili su sve raspoložive instrumente od semplera do frule, i prilično dobro podigli raspoloženje u publici.
The Cure su na ljetnjoj mini turneji. U stvari ovo je više bila proba, zagrevanje i ispipavanje pulsa fanova posle onoga što se desilo - promjena postave, The Cure bez klavijatura, i onoga što će tek uslijediti - novi album.
Roberth Smith je neposredno pre turneje iz benda isključio Perry Bamonte i Roger O'Donnell-a, klavijaturistu i gitaristu benda, i najavio da će se The Cure vratiti muzici sa početka karijere i funkcionisati kao trio. Trio nije dugo potrajao jer je Smith pozvao da se bendu ponovo pridruži, od fanova obožavan gitarista Porl Thompson, kome je ovo treći put da se vraća u bend (bio je član benda od 1976 do 1978, i od 1983 do 1993). Ova četvoročlana postava pružila je više od očekivanog i razbila sve moguće sumnje oko budućnosti benda, ili sumnje kako će neki od poznatih hitova zvučati bez klavijatura. Dva sata i četrdest minuta svirke i tri bisa učinili su da i najtvrdokorniji fanovi benda budu zadovoljni nastupom, uzevši u obzir i činjenicu da su The Cure svirali većinu hitova ali i starije pesme, neke raritetne singlove i b strane.
Robert Smith, Simon Gallup, Porl Thompson i Jason Cooper priredili su koncert kakav se pamti. Bend zvuči moćno. The Cure su profesionalci koji nastupaju 25 godina, i vole da rade koncerte. Ono što je primetno jeste nova energija, u odnosu na pre 4 godine kada sam ih slušao na Sziget festivalu, bend zvuči snažnije, čvršće i kompaktnije. Osjeća se ona punk energija sa početka karijere benda, koja se donekle mogla i naslutiti na posljednjem albumu. Da li zbog konačnog trijumfa koji je bend ostvario posljednjim albumom, konačnog priznanja britanske štampe, novog početka, pete dekade života, ili ko zna čega drugog, bend zvuči i izgleda nekako ozbiljno. Svaka reč, svaka nota, svaka pesma ima svoju težinu, ima svoje značenje i fanovi to osećaju.
Simbolično zvanični set otvorili su sa “Open” da bi ga završili sa “End”.
Nisu dugo čekali da bi počeli sa hitovima, “Fascination Street” odmah na početku da bi još više uzburkali podivljalu masu, ređaće se hitovi ali i pesme sa novog albuma, da bi iznenađujuće neke od najvećih hitova, “In between Days”, “Shake Dog Shake”, “A Night Like This”, “Friday I'm in Love”, “Just Like Heaven”, “A Letter to Elise”, “Lullaby”, odsvirali u prvom delu koncerta. Za finele ostavljaju tri bisa sa osvrtom na početak karijere “M”, “Play For Today”, “A Forest”, “Three Imaginary Boys”, “Don't Cry”, “10:15 Saturday Night”, Da bi koncert završili sa “Killing An Arab”. Iznenađenje je bio drugi bis, “The Drowning Man”, “Faith”, znajući da pjesme sa Fait albuma nisu svirali dugi niz godina.
Kompletna set lista The Cure bi izgledala ovako:
Open, Fascination Street, From the Edge of the Deep Green Sea, alt.end, The Blood, The End of the World, In between Days, Shake Dog Shake, Us or Them, A Night Like This, Push, Friday I'm in Love, Just Like Heaven, A Letter to Elise, Lullaby, Never Enough, Signal to Noise, The Baby Screams, One Hundred Years, Shiver and Shake, End
Prvi bis: At Night, M, Play For Today, A Forest
Drugi bis: The Drowning Man, Faith
Treći bis: Three Imaginary Boys, Grinding Halt, Boys Don't Cry, 10:15 Saturday Night, Killing An Arab.
Ovo delo je licencirano pod uslovima Creative Commons Autorstvo 3.0 Srbija 
