Zbog nestabilnih vremenskih uslova, koncert velikog jazz saksofoniste Pharoah Sandersa, biće premešten na splav Kolos, ispod Brankovog mosta, s novobeogradske strane, umesto ranije planiranog dvorišta Kapetan Mišinog zdanja.
Pharoah Sanders poseduje najizraženiji zvuk tenor saksofona u džezu. Vrlo bogat harmonijski i prepun “preduvavanja” Sandersov zvuk može biti sirov i grub koliko god je to moguće za saksofonistu da izvede. Ipak Sanders je visoko cenjen do tačke obožavanja od strane mnogih džez fanova.
Iako je napravio ime sa ekspresionističkim, skoro anarhičnim free-jazzom i John Coltraneovim kasnijim postavama sredinom 60-ih, Sandersova kasnija muzika je vođena sa više gracioznosti.
Obeležja Sandersovog sviranja u to vreme su bili sirova agresija i oslobodjena strast. U godinama posle Coltraneove smrti, Sanders je istražio druge, nešto nežnije i verovatno više“misaone” puteve – bez (treba da dodamo) imalo žrtvovanja intenziteta, koji je definisao njegov rad dok je bio Coltrane-ov saradnik
Pharoah Sanders (pravo ime, Ferrell Sanders) je rodjen u muzičkoj familiji. Sandersov prvi instrument je bio klarinet, ali ga je u srednjoj školi pod uticajem vodje orkestra Jimmy Cannona zamenio tenor-saksofonom. Cannon je takodje Sandersa uveo u jazz po prvi put. Sandersovi prvi favorite su bili: Harold Land, James Moody, Sonny Rollins, Charlie Parker i John Coltrane.
Kao tineidžer svirao je bluz u Little Rock eriji za 10-15 dolara za noć, prateci neke velikane kao što su Bobby "Blue" Bland i Junior Parker. Posle srednje škole Sanders se preselio u Oakland (California), gde je živeo sa rodjacima. Upisao se u OaklandJunior College gde je studirao umetnost i muziku.
Poznat u San Francisco Bay Area kao "Little Rock," Sanders uskoro počinje da svira bebop, rhythm & blues, i free jazz sa mnogim najboljim muzičarima te regijeuključujuci kolege-saksofoniste Dewey Redman-a i Sonny Simmons-a, a takodje i pijanistu Ed Kelly-a i bubnjaraSmiley Winters-a.
Sanders se seli u Njujork 1961. godine gde teško opstaje. Ne uspeva da živi od muzike pa je založio svoj saksofon, radio poslove nevezane sa muzikom, a ponekad i spavao u podzemnoj železnici. U to vreme svirao je sa velikim brojem poznatih imena kao sto su: Sun Ra, Don Cherry i Billy Higgins. Sanders formira svoju prvu grupu 1963. godine sa pijanistom John Hicks-om (sa kojim će da nastavi da svira povremeno sve do 90-ih), basistom Wilbur Ware-om i bubnjarem Higgins-om.
Grupa je dobila da svira koncert u NjujorškomVillage Gate-u. U publici je bio John Coltrane, kojem se svidelo to što je čuo. Krajem 1964, Coltrane je pozvao Sandersa da svira povremeno sa njegovim bendom. Do sledeće godine Sanders je redovno svirao sa Coltrane-ovim bendom mada nikada nije postao zvanični član.
Coltrane-ovi ansambli sa Sandersom su bili jedni od najkontraverznijih u istoriji jazz-a. Njihova muzika, predstavljena snimcima (Om, Live at the Village Vanguard Again, and Live in Seattle, izmedju ostalih) predstavljala je skoro potpuno napuštanje tradicionalnog jazz koncepta, kao sto su swing i funkcionalna harmonija zbog bogate, iregularne strukture, organske mešavine zvuka zbog samog zvuka. Snaga je bila neophodnost u tom bendu i kao sto je Coltrane primetio, Sanders ju je imao u neograničenim količinama.
Sanders je snimio svoju prvu ploču kao lider 1964. godine za ESP etiketu. Posle Coltrane-ove smrti 1967. godine, Sanders je kratko radio sa njegovom udovicom Alice Coltrane. Od kraja 80-ih radio je uglavnom kao lider svog ansambla. Od 1966-1971, Sanders je snimio nekoliko albuma na Impulse etiketi uključujući Tauhid (1966), Karma (1969), Black Unity (1971), and Thembi (1971). Sredinom 70-ih, Sanders je snimio njegov najkomercijalniji album “Love Will Find a Way” (Arista, 1977). Ispalo je da je to bio kratak detour. Od kraja 70-ih do 1987, snimao je za malu nezavisnu etiketu Theresa. Od 1987. Sanders snima za Evidence i Timeless etikete koja je 1991. kupila Theresa Records i postepeno re-izdala Sandersova prethodna izdanja sa te etikete.
Sanders je 1995. snimio svoj prvi album za veliku izdavačku kuću posle mnogo godina. To je bio “Message From Home” (producent Bill Laswell za Verve etiketu). Sledila su još dva, “Save Our Children” 1999. i multi-etno svitu “Spirits” saHamid Drake-om i Adam Rudolph-om 2000. U dekadama posle njegovih prvih snimaka sa Coltrane-om Sanders se razvio u zaokruženijeg izvodjača sposobnog da svira uverljivo u vrlo različitim varijantama, od free-jazza do mainstream-a. Neki od njegovih najboljih radova su i najpristupačniji. Kao zreo umetnik Sanders je otkrio snagu lirizma koja mu je dobro poslužila.
Ovo delo je licencirano pod uslovima Creative Commons Autorstvo 3.0 Srbija 
